Barbara Wachowicz pisarka losu polskiego
Kochani Przyjaciele!
Najserdeczniej dziękuję Wam za obecność w moim życiu i dobre, piękne słowa, jakie mi przesyłacie - zaiste ,,dla pokrzepienia serc".
Pozwalają one z nadzieją patrzeć w przyszłość! Bo jest przecież zupełnie inna Polska, niźli ta, której wizerunek - fałszywy i krzywdzący kształtują nasze ponure media.
To jest Polska wspaniałych nauczycieli, ofiarnych lekarzy - i młodzieży - mądrej, wrażliwej, odpowiedzialnej. Mam szczęście cieszyć się przyjaźnią i współpracą młodych - od Zakopanego po Gdańsk i od Wrocławia po Białystok. To Oni odwołują się do Testamentu Krzysia Baczyńskiego, który zanim poległ na barykadach Powstania, rzucił przesłanie: "Trzeba nam teraz umierać, by Polska umiała znowu żyć". Oni wierzą, iż to marzenie o Polsce żyjącej, o ideale Polski godnej szacunku - spełnią. I ja tę wiarę podzielam.
Wszyscy moi Czytelnicy, Widzowie, Radio sluchacze stanowią Wielką Rodzinę mego serca - taką, o której mówił Mickiewicz - "Rodzina milsza niż całe pokrewieństwo".
Cieszy mnie każdy Wasz list, każde z Wami spotkanie. Mam tylko dwie prośby:
- nie pytajcie mnie, dlaczego nie ma moich programów w telewizji i audycji w radio, które to pytania ciągle słyszę. Pytajcie tych, którzy rządzą telewizją i radiem.- piszcie swój adres także w liście, nie jedynie na kopercie a jeśli już przysyłacie te maile, niech w nich nie będzie tylko wrrrrrrr@brrr - ale jakiś ludzki adres i telefon, na który można Wam odpowiedzieć...
Bądźmy wszyscy jak w harcerskim kręgu wedle przesłania Naczelnika Kościuszki: "Łączmy ręce, łączmy serca najściślej!".
Łączę z Wami ręce i serce - Barbara Wachowicz
Barbara Wachowicz - pisarka, historyk literatury, świetny fotografik, scenarzystka. Autorka książek, wystaw, spektakli, programów telewizyjnych i radiowych poświęconych wielkim Polakom, takim jak: Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Cyprian Kamil Norwid, Fryderyk Chopin, Henryk Sienkiewicz, Stefan Żeromski, Bohaterowie "Kamieni na szaniec" i Powstania Warszawskiego, Harcerze Szarych Szeregów. Obdarzona tytułami "Pisarki losu polskiego" i "Ministra Patriotyzmu" - "za wyjątkowy dar przekazywania młodzieży polskiej skarbów narodowego dziedzictwa". Wybrana przez The American Biographical Institute do grona Great Woman of the 21st Century.
"Pod jej piórem, przed jej obiektywem przeszłość nie jest "cokolwiek dalej", lecz zupełnie blisko. Mickiewicz wyjechał przed chwilą, Kościuszko zaraz powróci, Chopin jeszcze gra. To jest ciągle ta sama Polska. Bezgraniczna. Zaścianek i Europa, ojczyzna i przyswojona sztuką obczyzna tworzą jedno wielkie uniwersum, oświecone rozumem, ogrzane sercem" - tak ocenia twórczość Barbary Wachowicz ks. prof. Janusz St. Pasierb. "Reportażem historycznym wszechobejmującym" nazywa ją Krzysztof Kąkolewski, o "wstrząsającej sile" jej prozy pisze Maciej Słomczyński, konstatując: "Siłę tę daje jej miłość, do tych wielkich umarłych i niewielkich żywych, spotkanych w drodze polskimi tropami".
"Wyjątkowe zjawisko naszych czasów. Autorytet w dziedzinie biografistyki Wielkich Polaków. Podziwiamy jej odważną, nieustępliwą, konsekwentną walkę w obronie tak często dziś poniewieranej i wyszydzanej polskości. Podziwiamy jej walkę z cyniczną pogardą dla heroicznego etosu polskiego patriotyzmu, walkę o godność naszej Ojczyzny" - oto ocena Prezesa Towarzystwa im. Henryka Sienkiewicza, Profesora Lecha Ludorowskiego.
"Marie jego życia" (biografia Sienkiewicza, zawierająca dziesiątki nowych odkryć), "Malwy na lewadach" (cykl reportaży śladami największych Polaków), "Ciebie jedną kocham" i "Ogród młodości" - opowieści o życiu i ziemi Żeromskiego, "Czas nasturcji - ścieżkami Kasprowicza", "Nazwę Cię - Kościuszko!" - szlakiem bitewnym Naczelnika w Ameryce, "Ty jesteś jak zdrowie" - cykl z kolebki romantyzmu polskiego na Kresach i o ludziach trwających tam na reducie polskości wedle przesłania: "Gniazdo nasze - wszystko nasze"; widowiska biograficzne, łączące autentyzm słowa z warstwą muzyczną danej epoki, prezentowane na scenach według własnego scenariusza i z własną narracją; audycje radiowe; programy telewizyjne; wielkie wystawy - "W Ojczyźnie serce me zostało" (szlakiem Mickiewicza, Słowackiego, Chopina, Sienkiewicza, Żeromskiego, Wańkowicza), "Kamyk na szańcu - opowieść o Druhu Aleksandrze Kamińskim i Jego Bohaterach - Harcerzach Szarych Szeregów", "Nazwę Cię - Kościuszko!", "Henryk Sienkiewicz - Dla pokrzepienia serc" - to słupy milowe jednej bogatej drogi.
Polish Promotion Corporation, przyznając Barbarze Wachowicz w roku 1993 Honorowego Srebrnego Asa, motywuje swój wybór oceną: "Jest to pisarstwo zwrócone ku rodzimej tradycji, ożywiające ją, chroniące przed zapomnieniem. W świat dzisiejszy pisarka wprowadza wielkie postaci naszej historii, kultury, wplatając je w nasze życie, każąc trwać im w nas, a nam w nich. Ich świat - dzięki niej - jest światem naszym i wielu Polaków, tych na Wschodzie i Zachodzie, do których Barbara Wachowicz dotarła piórem, kamerą, słowem żywym, z oddaniem i sercem, z umiłowaniem kraju ojczystego i uwielbieniem tego co wielkie, szlachetne, heroiczne w ludziach i Ziemi Polskiej".
Harcerze, przyznając pisarce Order Uśmiechu, piszą: "To dzięki Niej zstępują z piedestału bohaterowie narodowi i najwięksi twórcy literatury, by stać się nam bliskimi".
Sprostowania zgodnie z żądaniem autorki tekstów pani dr Jadwigi Michalczyk
Informuję Czytelników książki "To "Zośki" wiara !" , mojego autorstwa, wydanej w serii "Wierna rzeka harcerstwa", t.4, cz.I, przez Oficynę Wydawniczą RYTM w Warszawie, że:
1. fragmenty wypowiedzi prof. dr Anieli Chałubińskiej zamieszczone na stronie 408, Wspomnienie". [ w :] "Gustaw Wuttke w X-lecie śmierci - szkice i wspomnienia" , Polskie Towarzystwo Geograficzne Oddział w Lublinie, Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, Lublin 1985, s. 16, 17 i 19; 409 i 414 zaczerpnęłam z pracy :"Gustaw Wuttke.
2. wypowiedzi Stefana Zbigniewa Różyckiego, Jana Bogusławskiego, Witolda Tyrakowskiego, Juliusza Demla, Jerzego Hryniewieckiego, Adama Ponikowskiego zamieszczone na stronach 410-413 mojej książki są fragmentami odpowiedzi na sondaż ankietowy, który dr Jadwiga Michalczyk prowadziła w 1979 r. wśród byłych uczniów Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie. Wypowiedzi te zaczerpnęłam z:
a) "Gustaw Wuttke w oczach swoich uczniów (relacja byłych uczniów Gimnazjum im. S. Batorego w Warszawie)" , załącznik 2 do pracy J. Michalczyk "Gustaw Wuttke jako dydaktyk", Lublin 1981, praca doktorska wykonana w Zakładzie Geografii Regionalnej UMCS;
b) niektóre z cytowanych wypowiedzi mogłam zaczerpnąć z publikacji "Gustaw Wuttke w X-lecie śmierci - szkice i wspomnienia, Polskie Towarzystwo Geograficzne Oddział w Lublinie, Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, Lublin 1985, s. 16,17 i 19.
c) Nie wiedziałam, że jest opublikowana książka:"Gustaw Wuttke jako dydaktyk", Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 1990 [ISBN 83-227-0165-9], w której na s. 164, 175, 178, 179, 180, 181, 182, 161, 170, 171 są wszystkie cytowane przeze mnie, bez podania źródła pochodzenia, fragmenty.
3. Cytaty Gustawa Wuttkego (s.414) pochodzą z pracy J. Michalczyk: "Przewodnie cechy koncepcji pedagogicznej Gustawa Wuttkego", [w :] "Gustaw Wuttke w X - lecie śmierci - szkice i wspomnienia", Polskie Towarzystwo Geograficzne Oddział w Lublinie , Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, Lublin 1985, s. 49, a nie z oryginalnych prac Wuttkego, których nawet w spisie bibliografii prac o braciach Wuttke (s. 562-563) nie zamieściłam.
Pominięcie źródła pochodzenia cytatów jest moim przeoczeniem, za co przepraszam Czytelników, dr Jadwigę Michalczyk i Wydawnictwo UMCS.
Barbara Wachowicz
Sprostowania zgodnie z żądaniem autorki tekstów pani dr Jadwigi Michalczyk
Informuję Czytelników książki: "Rudy, Alek, Zośka", mojego autorstwa, wydanej w serii "Wierna rzeka harcerstwa" t. 3, przez Oficynę Wydawniczą RYTM w Warszawie, że:
Wypowiedź prof. dr Jerzego Hryniewieckiego zamieszczona na stronach 102-104 książki "Rudy, Alek, Zośka", mojego autorstwa, wydanej w serii "Wierna rzeka harcerstwa", t.3, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7399-219-1 nie jest autentyczna Wypowiedź ta została przeze mnie zaczerpnięta wprost z pracy doktorskiej dr Jadwigi Michalczyk "Gustaw Wuttke jako dydaktyk". Lublin 1981, wykonanej w Zakładzie Geografii Regionalnej UMCS w Lublinie, a niektóre jej fragmenty zostały przerobione w sposób wypaczający jej oryginalną treść i znaczenie , za co przepraszam Czytelników, dr Jadwigę Michalczyk i Wydawnictwo UMCS.
Barbara Wachowicz